2006/Jan/31

เด็กวิดวะ...

ชื่อทางวิทยาศาสตร์ : ENGINEER

สัญลักษณ์ : EN

มวลรวม : มาตรฐาน 600 N แต่อาจแปรผันได้ตามภาวะเศรษฐกิจส่วนตัว

มวลสมอง : แปรผกผันกับมวลรวม และมีได้เกิน 1 %

ลักษณะทางกายภาพ:
- ภายนอกเถื่อนถ้ำ ภายในติงต๊อง
- พื้นผิวหมองคล้ำ ไม่ชวนต่อการสัมผัส
- เมื่อถูกเคาะอย่างแรงจะเปล่งเสียงดังกังวานเป็นคำหยาบคาย
- แปรสภาพเป็นวัตถุแข็งเกร็ง (Rigid body) เมื่อถูกสัมผัสโดยแผ่วเบา
- ถึงจุดเยือกแข็งได้อย่างรวดเร็วโดยไม่ทราบสาเหตุแต่การคงสภาพ
ขึ้นอยู่กับชั่วโมงบิน
- เป็นของแข็งที่ประพฤติตนคล้ายไอศครีมคาลิปโปคือดูดอมได้แต่ไม่ละลาย
- ไม่ทนต่อการเสียดสีโดยปราศจากการหล่อลื่น
- สามารถเป็นผู้ออกแรงกระทำได้ดี

คุณสมบัติทางเคมี:
- ทำปฏิกริยาอย่างรวดเร็วกับน้องๆ เฟรชชี่
- ทำปฏิกริยาอย่างรุนแรงกับเด็กบัญชี it วารสาร เศรษฐศาสตร์และเด็กต่างสถาบัน
- เกิดปฏิกริยานิวเคลียร์กับสาวเกาะอกหรือสายเดี่ยว
- ไม่ทำปฏิกริยากับธาตุ Wo(women) ที่มีลักษณะสีค่อนข้างคล้ำ หรือดำ
มวลมากกว่า 550 N อายุมากกว่า 20 ปี
- ดูดซึมและส่งผ่านข้อมุลข่าวสารใต้เข็มขัดได้อย่างรวดเร็ว
- มีสมบัติทำละลายเงินได้ดีเมื่อมีแอลกอฮอล์เป็นตัวเร่งปฏิกริยา

การทดสอบ:
- วัตถุตัวอย่างจะมีอาการเซื่องซึมในเวลาราชการ
- วัตถุตัวอย่างจะรู้สึกสดชื่นและกระตือรือร้นหลังตะวันตกดิน
- วัตถุตัวอย่างจะช่วยรักษาธรรมชาติเป็นอย่างดีโดยการปล่อยสัตว์สงวน ทั้งหลาย ออกมาเป็นจำนวนมากเมื่ออยู่รวมกัน
- วัตถุตัวอย่างนิยมการเล่นฟุตบอลด้วยโทรศัพท์มากกว่าเท้า

ประโยชน์:
- สืบสานวัฒนธรรมโดยการใช้ภาษาสมัยพ่อขุนรามคำแหง
- เป็นตัวอย่างทึ่ดีต่อเยาวชนในสิ่งผิด
- ช่วยชาติโดยบริจาคเงินผ่านทางกรมสรรพสามิต (สุราและยาสูบ)

ข้อควรระวัง:
- ไม่ควรใช้คำสุภาพในการสนทนา เนื่องจากจะไม่ได้รับการสนใจใดๆ เพราะถือว่าเป็นการไม่ ให้เกียรติอย่างรุนแรง
- ห้ามพูดถึงเรื่องเกรดเฉลี่ยหรือ point สะสมเพราะถือว่าเป็นการหยาบคายอย่างยิ่ง


edit @ 2006/01/31 17:18:15

2006/Jan/30

อยากให้รู้ไว้...

เพื่อน คือ ... คนที่ไม่ต้องอยู่ด้วยกันก็รักกันได้

ไม่ต้องเห็นกันทุกวัน ... ก็รักกันได้

ไม่ต้องหวานใส่กัน ... ก็รักกันได้

แต่รักอยู่ฝ่ายเดียว ... เป็นเพื่อนกันไม่ได้

เพราะเพื่อน ...

ไม่ได้เกิดมาพร้อมหน้าที่ ... อย่างคำว่า ... พ่อแม่

ไม่ได้จบลงพร้อมหน้าที่ ... อย่างคำว่า ... แฟน

แต่เกิดจาก ...

การกระทำซึ่งกันและกัน

จะอยู่หรือไป ... ใช้ "ใจ" เป็นเกณฑ์

จะอีกกี่นาน ... เพื่อนก็ยังเป็นทั้งรอยยิ้ม

และเสียงหัวเราะที่ไม่มีวันเลือนหาย

เพื่อนคือคนที่เรามั่นใจ อยากไปหาที่สุด

ไม่ว่าจะในยามทุกข์หรือยามสุข

เพื่อนคือคนที่เราไม่ต้องนอนร้องไห้

คอยโทรศัพท์ทั้งคืน ... เพื่อนก็โทรมาหา

ฐานะ ... ไม่ใช่ตัววัดว่าใครเหมาะจะเป็นเพื่อนใคร

หน้าตา ... ไม่ใช่มาตรฐานว่าใครควรจะเป็นเพื่อนใคร

แต่น้ำใจ ... จะเป็นเครื่องชี้ให้เรารู้ว่า

ใครที่ควรจะเป็นเพื่อนเรา

เพื่อนคือ ... คนที่แอบมาปรุงแต่งชีวิตเรา

ซะจนกลายเป็นอาหารจานแปลก

มีทั้งหวาน ขม อมเปรี้ยว

เดี๋ยวเติมความห่วงใย เดี๋ยวใส่ความรัก

หมักความผูกพันจนได้ที่

สุดท้ายก็กลายเป็นอาหารจานดี ที่ไม่มีผักชีโรยหน้า

แต่ว่าเติมความจริงใจได้จนเต็มจาน

เพื่อน ... ก็เหมือนเสื้อตัวเก่ง

ที่เราจะหยิบมาใส่ทุกครั้งที่เราต้องการความมั่นใจ

และเมื่อพ้นเวลานั้นไป ...

เสื้อตัวนี้ก็ยังแขวนอยู่ในตู้เสื้อผ้าใบเดิมเสมอ

เหมือนกับเพื่อนที่จะอยู่กับเราในวันที่เราไม่สบายใจ

2006/Jan/30

... เพื่อนสนิท ...

............................................

... ก็คือ

... เพื่อนธรรมดาๆคนนึงที่ดันสนิทกันมากกว่าเพื่อนธรรมดาๆทั่วๆไป

... ซึ่งมันก็ต้องมีอะไรหลายๆอย่าง

... ที่คล้ายๆกับเรามากกว่าเพื่อนคนอื่น

... ถึงจะมาสนิทกันได้

... บางที อาจไม่ใช่นิสัย ...

... บางที อาจไม่ใช่หน้าตา ...

... บางที อาจไม่ใช่ฐานะ ...

... บางที อาจไม่ใช่ระดับความรู้ ...

... แต่มันอาจจะมีอะไรบางอย่างที่ต้องเป็น มั น ค น นี้ เ ท่ า นั้ น ที่ มี . . . *

... บางครั้ง ...

... เราก็ไม่ไป ที่ที่เราอยากไป

... เพียงเพราะว่า มันไม่มีมันไปด้วย

... บางครั้ง ...

... นั่งเงียบอยู่ได้ตั้งนาน แต่แค่เห็นหน้ามัน

... น้ำตาที่กลั้นไว้แทบตาย กลับทะลักออกมาได้จนหมด

... บางครั้ง ...

... ถ้ามีเสียงหัวเราะของมันด้วย

... เราจะหัวเราะได้ดังกว่านี้

... บางครั้ง ...

... ร้อยคำปลอบใจของใครก็ไม่รู้

... ยังอุ่นใจไม่เท่ามือมันที่แค่ตบเบาๆที่หัวไหล่

... บอกเป็นนัยๆว่า

... กู ยั ง อ ยู่ ต ร ง นี้.............*

. . . เ ร า ไ ม่ ไ ด้ เ ป็ น แ ค่ เ พื่ อ น . . .

. . . แ ต่ เ ร า เ ป็ น ตั้ ง เ พื่ อ น ต่ า ง ห า ก . . .

... เพราะเพื่อนมีความสำคัญมากๆ ...

... มากจนบางคนแยกไม่ออก เอาไปเปรียบเทียบกะแฟน

... ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน

... ทั้งๆที่มันคนละเรื่องกันเลย ..........*

... แต่เมื่อเวลาที่เราอยู่ในห้วงของความรัก ...

... เพื่อน จะกลายเป็นส่วนเกินของโลกส่วนตัวเราทันที

... เวลาที่จะกลับมานึกถึงมันได้อีกที ...

... ก็ตอนที่อกหักนู่นแหละ

... ก็เคยคิดเหมือนกันนะ

... ถ้าเราเป็นมัน จะรู้สึกยังไง ???

... เวลาที่กำลังมีความสุขในห้วงของความรัก

... ก็แทบไม่ได้จะไปเที่ยวไหนกับมันเลย

... นานๆถึงจะโทรไปหาที

... แต่พอผิดหวัง พอเจ็บตัวขึ้นมา

... นาทีนั้นอยากกดโทรศัพท์ไปหามันก่อน

... อยากให้มันรับโทรศัพท์ก่อน

... ซึ่งบางทีมันนอนไปแล้ว ก็จะไล่มันให้กลับไปนอนเหอะ

... ไม่ต้องตื่นขึ้นมาฟังเรื่องราวใดๆทั้งนั้น

... ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แค่มันรับโทรศัพท์ ก็พอแล้ว

... แบบนี้ละมั้งที่เค้าว่า ...

... เพื่อน คือคนที่สามารถนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรสักคำ

... แต่ลุกจากกันไปได้เหมือนคุยกันไปนับล้านคำ

... แต่แทนที่มันจะด่าว่าอกหักแล้วค่อยนึกถึงเพื่อน ...

... กลับกลายเป็นว่า

... "มึงรู้ไหมว่ากูดีใจแค่ไหน" ...

... "ที่เวลามึงเสียใจ" ...

... "กูเป็นคนแรกที่มึงนึกถึง" ...

... เพื่อน ... คือคนที่เมื่อเราสุข เราไม่เห็นมันอยู่ในสายตา

* แ ต่ เ ป็ น ค น ไ ม่ มี วั น ป ล่ อ ย ใ ห้ เ ร า ล้ ม ล ง

ไ ม่ ว่ า เ ร า จ ะ เ จ็ บ ม า จ า ก ไ ห น *